رویای مرد مونشور...
میان گند خود منحل نگشتی
ولی در حیرتم ،یک ربع از قرن
نشستی موی خود را، کل نگشتی
سیدنا آرش شفاعی مسلمان قرن
هفشتصدم هجری شقمری
امروز خبری را دیدم با این عنوان مردی پس از 26 سال موهایش را شست (عکس را هم گذاشتم تا از زلال آب جاری از موههای این مرد حدیث مفصل بخوانید از این مجمل)... حال اینکه این آقای مو نشور!! چرا سالیان سال به امر خطیر مو شوری نپرداخته و خواسته تا موهایش را اینطور و به یکباره به رخ جهانیان بکشد به خودش ربط دارد و صد البته همسرش که همسری این مرد مو نشور را پذیرفته و حتی آنقدر مقاومت داشته که 26 سال در کنارش زندگی به سر کند اما امروز داشتم فکر می کردم که عجب حیف شد که این اتفاق را از دست دادیم می خواهید بدانید چرا...
اول آنکه داشتم فکر می کردم این آقای مو نشور چه قدر گرفته است تا این رکورد کثافت خود را پس از این همه سال بشکند...آخر بی مایه فطیر است و البته مو نشستن هم خودش عالمی دارد و این هم می تواند راه کسب مناسبی برای جویندگان کار در کشورهای مختلف(چه کسی گفت ایران!!!) باشد...
دوم آنکه تصور می کردم که اگر مرا مسئول ساخت کلیپ و یا تیزری تبلیغاتی برای شرکت های ساخت شامپو می کردند شستن موهای آقای مو نشور بهترین گزینه برای این امر بود...تصور کنید یک کودک تر گل ور گل تپل مپل در حالیکه هزار جور رژ گونه و غیر گونه و از اونا و از اینا بهش مالیدند، در حال ریختن شامپو روی سر آقای مو نشور است آنوقت چه صحنه جالبی پدید می آمد...حال این صحنه اگر با همراه با موسیقی و عشوه های مردانه -زنانه آقای مو نشور و احتمالآ با آهنگ سرت رو با چی می شوری با شامپو فلان و بهمان همراه می شد می توانست چه غوغای رسانه ای در امر تبلیغات جهان ایجاد کند...پس دیدید آقای مو نشور را چه راحت از دست دادیم
سوم آنکه اصلآ می توانید تصورش کنید که عصاره رقیق شده محلول پس از شستشوی موهای آقای مونشور چه اطلاعات ذیقیمتی را می توانست با خود همراه داشته باشد..حساب کنید این عصاره گرانبها حاوی اطلاعاتی از 26 سال جنگ ها شادی ها غم ها و هزار کوفت و مرض مختلف است...حتی شاید می توانست این عصاره احتمالآ خوشبو !!! به عنوان سندی تاریخی همراه با ماهواره کئو به فضا پرتاب شود تا آیندگان بشر آن را به عنوان یک مایع تاریخی در مثلآ موزه جهان باستان خود به نمایش بگذارند و همه انگشت حیرت به دهان بگزنند که واویلا پیشینیان ما چه قدر با نمک بودند و حتی شای حتی می توانست به عنوان سند زنده سازمان ملل متحد بر سر در این سازمان آویخته شود تا همه سران کشورهای مختلف که می خواهند با هم روزی جنگ کنند یکبار از زیر این عنصر گرانبها رد شوند و زیر لب بگویند:« آخرش که چی ...یه روزی همه امان شسته می شویم چه اینجا، چه روی سنگ مرده شور خونه ...» و سپس به خیر و خوشی همدیگرو ماچ کنند و بروند سر خونه زندگی اشان... خوب باز هم می بینید که ما چه راحت این اتفاق را از دست دادیم
اما شاید مهمترین بحث درحیف و میل شدن رسانه ای این رویداد تاریخی را بتوان در این موضوع خلاصه کرد که آیا آقای مو نشور همه جای بدنش را 26 سال نشسته است و یا تنها به موهایش بسنده کرده است ....به تصور من باید او را دقیقتر بررسی کرد و محقق بی نوا هم می تواند در این راه از پوشش مناسب انجام آزمایش های رادیو اکتیو و تشعشعات هسته ای و یا لااقل از لباس های سرکار علیه خانم انوشه انصاری محقق- گردشگر-فیلسوف-وطن پرست ایرانیمان استفاده کند تا هیچ آسیبی به مخاط های ریوی ،کلیوی و حتی ... اش وارد نشود.
خوب هرکس نظر دیگری دارد می تواند از خوش ابراز نماید....