خليج فارس و يك دغدغه عملگرايانه

 

از فرداي همان روزي كه يك نشريه‌ آمريكايي، فارس را از انتهاي نام خليج حذف كرد، ماجرايي آغاز شد كه ما ايراني‌ها را بيشتر به اين فكر فرو برد كه خليج زير پاي ايران، فارس است، از آن به بعد هر روز تلا‌ش براي صيانت و حمايت از نام خليج فارس ، افزوده شد.

از فرداي آن روز همه دغدغه‌ها اين بود كه نام فارس از خليج اش جدا نشود و هر روز در گوشه گوشه كشور همايش و سمينار بود كه پشت هم برگزار مي‌شد براي صيانت و حمايت از اين عنوان

موزه‌هاي ايران اداره شده اند

با بانك‌ها باز مي‌شوند و با بانك‌ها بسته. درست مانند ساعت كار مي‌كنند اين بيچاره موزه‌هاي ايراني ، اما ساعتي كه باتري‌اش هر روز با تعطيلي ساعت كاري ادارات دولتي تمام مي‌شود.  

خنده‌دار است درست همان زماني كه مردم بر سر مي‌كوبند براي يك لقمه نان آنها هم بي بازديدكننده به انتظار نشسته‌اند تا ته ته‌اش چند بچه دبستاني را به موزه‌ها بكشانند، اما بعكس در طول روزهاي تعطيل كه مردم به دنبال جايي براي تفريح و پر كردن اوقات فراغت خويش هستند، خبري از باز بودن موزه‌ها نيست.

محله تخريب نكنيد ، خانه مال شما

بلدوزر زرد رنگ بزرگ كه به جان خانه هاي كهنه مي افتند انگار گرگي  مي ماند  كه به جان گله اي زده است. گله اي پير و كهنسال از خانه هايي  قديمي در يك سو و در سويي ديگر دندان هاي تيز بلدوزري كه دستور يافته است كه خانه هاي كهنه را به يكباره  كن فيكون كند.

خانه هايي كه روزگاري در محله اي باعث  برو بيابوده اند و اين روزها چون بر پيشاني اشان نوشته اند فرسوده محكوم و محتوم به مرگ هستند.

چشم مورچه صنايع دستي ايران

شايد وقت آن رسيده تا با خودمان كمي‌بيشتر رو راست باشيم؟ چند سال پيشتر كه سازمان صنايع دستي را به زور دگنك چسباندند به سازماني كه تازه شده بود ميراث فرهنگي و البته گردشگري، كمتر كسي باور مي‌كرد كه تمامي ‌مشكلات اين بخش، حل شود؛ مشكلاتي كه در 2 بخش توليد و بازار سال‌هاست كه گريبان مظلوم مرحوم صنايع دستي ايراني را گرفته است.

هزاران بار گفتيم و گفتند كه اصلاح با اصطلاح همراه نمي‌شود، اما گويا صنايع دستي ايراني درگير همين چند كلمه است كه در بالا ذكرشان رفت. تنها اصطلاحاتي براي اصلاح مشكلات اين بخش

مشايي و صندوقي كه زود خالي شد

 روز گذشته مدير عامل جديد صندوق احيا و بهره‌برداري از ابنيه تاريخي از سوي حميد بقايي، رئيس جديد سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري ايران معرفي شد. اين خبر كه مانند بسياري ديگر از خبرهاي حوزه ميراث فرهنگي و گردشگري بعد از رياست حميد بقايي تنها از كانال يك خبرگزاري به بيرون درز پيدا كرد نيازمند بررسي از سوي مقامات ذي‌ربط است.

بسياري از كارشناسان حوزه ميراث فرهنگي معتقدند كه اصولا صندوق احيا و بهره‌برداري از ابنيه تاريخي با انديشه‌اي غلط شكل گرفته است. اصرار بيش از حدي كه اسفنديار رحيم‌مشايي، رئيس پيشين سازمان ميراث فرهنگي بر تاسيس موسسه‌اي غيرانتفاعي اما وابسته به سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري داشت باعث شد تا اين صندوق با اين هويت شكل گيرد. صندوق ياد شده در واقع مؤسسه‌اي است دولتي كه بايد نقش خود را به عنوان حلقه واسط بخش خصوصي و دولتي ايفا كند.

راز شيشه‌هاي اسيدي كاخ قجر

 

كاخ گلستان اين روزها سنش زياد شده است. بند بند اين كاخ حرف دارد براي گفتن. اصلا جان مي‌دهد براي قدم زدن در تالارهايش و لابد عبرت گرفتن از سرنوشت آدم‌هايش.

اين روزها بعيد است توري تهرانگردي از سوي شهرداري تهران ‌ كه انگار متولي گردشگري شده است به جاي ميراث فرهنگي ‌ برگزار شود و اتوبوس‌ها فوج فوج آدم آدم را نياورند كه تنها چند دقيقه از اين بناي تاريخي ديدن كنند.

ويلا رو به دماوند، سوئيت نوك قله

سال پيش همان‌هايي كه قدم رنجه فرموده بودند تا به سينه گاه دماوند بروند تا اين ديو سفيد را ملي اعلام كنند، قول دادند كه دماوند را ثبت جهاني كنند، هيجان آن ابهت عظيم كه سينه همه را گرفت، همگي عكس گرفتند و خوشحال به خانه برگشتند.مسوولان محلي و غير محلي كه به خانه بازگشتند نكته‌اي در گوشه‌اي از گستره‌اين غرور ايراني پنهان ماند كه شايد بعد از نزديك به يك سال اين روزها سر باز كرده است.

معاملات املاكي‌هاي دماوندي كه ‌اين سال‌ها سنجاق شده‌اند به نوك قله، اين روزها ويلاي دو لوكس با دورنماي قله يا بهتر بگوييم با توجه به نزديكي بيش از حد ويلاها به دماوند، خانه‌هايي با نماي نزديك به قله مي‌فروشند و هيچ ارگان يا نهادي نمي‌تواند به ‌ايشان بگويد بالاي چشمتان آيا ابرويي هم روييده است و يا خير؟

سازه‌هاي آبي شوشتر جهاني مي‌ماند؟

  آب نزد ايرانيان باستان همواره امري مقدس بوده است. به دست آوردنش و همچنين نگهداري‌اش. ببينيد كه چگونه آن روز....قنات و كاريز مي‌ساختند براي آن كه آب به دست بياورند و هدايتش كنند به مسيري كه بايد برود.

ايرانيان باستان را همواره مهندسين صنايع و سازه‌هاي آبي در جهان مي‌دانستند. اصلا ايرانيان را مخترعان قنات در دنيا مي‌دانند. هر كس هم شبهه‌اي دارد مي‌تواند به كشورمان بيايد و سراغ از قنات‌هايي در دل كوير ايران بگيرد كه ريشه در تاريخ دارند. همين سال گذشته بود كه سندي ديگر از همين افتخار ايرانيان در جزيره خارك به دست آمد. كتيبه‌اي كه بر روي آن فرمان پادشاهي بود براي حفر قناتي در دل جزيره‌اي كه آب در آنجا حكم كيميا داشته است.

جايزه هم، جايزه‌هاي قديم

قديم‌ترها يعني اوايل دهه 60، بچه‌دبستاني‌هاي مدرسه زهرا اسدي در خيابان نفيس تهران عزاي كامل داشتند وقتي قرار بود به خاطر شاگرد نمونه شدنشان جايزه بگيرند. براي چه؟ معلم مهربان آن دوران روز قبل از جايزه گرفتن، به مادر مهربان‌تر كودك مي‌گفت كه فرزندت شاگرد اول يا دوم يا مطمئنا سوم شده است و بايد برايش جايزه بخري. مادر مهربان نيز به تناسب نياز خانه وسيله‌اي مي‌خريد كه فردا به كار خانواده بيايد و البته از نگاهي  به كار خود كودك.

بازگشت از بوركينافاسوي مركزي

 زماني پيشتر يك مقام مسوول در حوزه گردشگري ايران در جلسه‌اي با حضور خبرنگاران درخصوص زيبايي‌هاي ايران گفت: در ايران جايي وجود دارد كه در لحظه واحد در سمت راست خود مي‌توانيد گل‌هاي شقايق باز شده را ببينيد و در سمت چپ ايضا‌ با نگاهي كوتاه دريايي خروشان و ساحل مرجاني‌اش را.

او براي اين‌ كه همه حاضران و حتي غايبان اين جلسه را غافلگير كند، ادامه داد: اما نمي‌دانيد كه در همان لحظه شما مي‌توانيد به روبه‌روي خويش نگاه كنيد كه بياباني لم يزرع است و جان مي‌دهد براي گردشگري بيابان. او سخنانش را قطع نكرد و در ادامه هنگامي كه مي‌خواست انگار همه را از غافلگيري به حد مرگ بكشاند، گفت: همه اينها چيزي نيست در مقابل اين‌ كه در همان لحظه واحد شما مي‌توانيد پشت سرتان زمين‌هاي پوشيده از برف را نيز ملاحظه كنيد. او اما براي اين‌ كه مخاطبان متعجب خويش را كمي توجيه كند، ادامه داد كه هر كس مي‌خواهد، مي‌تواند بيايد و اين مكان از ايران را از نزديك ببيند

كتاب‌ها و صنايع دستي كه سيگار مي‌كشند

تا به حال يك بسته سيگار را بدقت نگاه كرده‌ايد؟ حاشيه اين بسته‌هاي زيبا كه حجم يك دست را نشانه رفته‌اند نوشته شده است دخانيات عامل اصلي سرطان و براي سلامت زيان‌آور است. اين جمله قشنگ اما تلخ اين روزها تنها براي سيگاري‌ها كاربرد ندارد. از كتابخوانان حرفه‌اي كه لب به سيگار نزده‌اند تا هنرمندان يك كارگاه كوچك صنايع دستي كشور با اين جمله آشنا هستند.

لطفا گلابي چيني گاز نزنيد

هر ساله وقتي كشتي حامل گلابي‌هاي چيني در جنوبي ترين نقطه ايران لنگر مي‌گيرد در شمالي‌ترين نقطه ايران يك كشاورز ديگر زانوي غم بغل مي‌كند.

گلابي‌هاي چيني درشت ترند. جذاب ترند، زردترند  و حتي لفافه دارند، اما خوب كه دقت كني چيزي كه در اين ميوه‌هاي مردمان خاور دور ديده نمي‌شود طعم است و مزه. اين روزها راه به راه مي‌توانيد در گوشه گوشه شهر از اين ميوه‌هاي بزك شده و البته اجناس ديگر ساخته شده در چين ببينيد. همه چيز گويا در چين خلاصه مي‌شود. جا سويچي چيني، تابلو نقاشي چيني و اين روزها حتي خرمهره‌ها هم چيني شده‌اند

سمينار اتيكت براي آدم‌هاي با اتيكت

 

 

1 - امروز؛ چهارشنبه 21 اسفندماه؛ مكان: يك آژانس مسافرتي.

اولي: تور كيش داريد؟ دومي: يك ميليون و دويست و خورده‌اي هزار تومان. خورده‌اش را بعد از عقد قرارداد مي‌گويم.

اولي: اصفهان، چي هتل خوب سراغ داريد؟ دومي: خوب كه فقط يه تخته اونم با چشم‌انداز بهشت رضوان.
اولي: تور شيراز چطور؟ دومي: اصلا حرفش را هم نزن. اگر خواستيد بعد از عيد آن هم با.... (اين 3 نقطه را هر چه كه دلتان خواست معني كنيد.)

2- چند روز پيشتر؛ مثلا 17 اسفندماه؛ مكان: اتاق معاون گردشگري سازمان ميراث فرهنگي.

اولي: با آن‌كه 60 درصد هزينه تورها به مكان اقامت برمي‌گردد، پس چرا در ايام نوروز قيمت تورها به 4 يا 5 برابر حد خود مي‌رسد؟

دومي: باور بفرماييد در نوروز امسال قيمت هتل‌ها و شركت‌هاي خدماتي گردشگري يك ريال هم افزايش نمي‌يابد. اگر جايي افزايش داد ، پلاكارد مي‌زنيم بر سر آژانس و هتل تا همه بفهمند كه افزايش قيمت سفر و گردشگري در ايام نوروز اصلا بي معناست..... كي گفته اصلا؟

اولي: من نبودم.

3-  ديروز؛ سه‌شنبه 20 اسفندماه: مكان تهران، مركز مطالعات و بهره‌وري منابع انساني وزارت صنايع

اولي: سمينار اتيكت (رفتار اجتماعي)، و كارگاه آموزشي دكوراسيون داخلي با حضور معاون گردشگري سازمان ميراث فرهنگي روز گذشته در تهران برگزار شد. راستي به نظر شما مسوولان گردشگري ايران عجب آدم‌هاي با اتيكتي هستند كه حتي به فكر دكوراسيون داخلي خانه‌ها در نوروز امسال و احيانا نوروز سال آينده هستند.

دومي: شما انگار انسان بي‌اتيكتي هستي كه در اين موقع سال در مورد سفر نوروزي حرف مي‌زني. وگرنه معلوم است كه هر كسي چه وظيفه‌اي دارد.

دغدغه عظيم دستشويي رفتن

همه چيز از يك خنده شروع شد.وقتي حدود سه سال و اندي پيش در گرگ و ميش روزهاي ابتداي پاييز آن سال همه خبرنگاران حاضر در نشست خبري معاون سازمان گردشگري  با اين جمله روبرو شدند:« مي خواهيم در اين چهار سال براي توسعه صنعت گردشگري تنها دستشويي بسازيم و بس» .

خنده هاي ريز خبرنگاران گردشگري حاضر در آن جلسه نزديك طولي نپاييد  تا  اين روزها و در سالگشت وعده دستشويي سازي !! همگان  با تعطيلات چند روزه اي روبرو شوند كه  دوباره در سفر هاي ميان شهري ايشان  به نقاط مختلف كشورمان ، موضوع متابوليسم و دفع ضايعات از بدن انساني  - كه در مسير هاي مختلف از چشمان مبارك ايشان بيرون مي زد -  دوباره دغدغه اي نو شود و همه اس ام اسآ‌   به يكديگر هشدار دهند كه راستي مساله دستشويي ها چه شد؟