كتاب‌ها و صنايع دستي كه سيگار مي‌كشند

تا به حال يك بسته سيگار را بدقت نگاه كرده‌ايد؟ حاشيه اين بسته‌هاي زيبا كه حجم يك دست را نشانه رفته‌اند نوشته شده است دخانيات عامل اصلي سرطان و براي سلامت زيان‌آور است. اين جمله قشنگ اما تلخ اين روزها تنها براي سيگاري‌ها كاربرد ندارد. از كتابخوانان حرفه‌اي كه لب به سيگار نزده‌اند تا هنرمندان يك كارگاه كوچك صنايع دستي كشور با اين جمله آشنا هستند.

لطفا گلابي چيني گاز نزنيد

هر ساله وقتي كشتي حامل گلابي‌هاي چيني در جنوبي ترين نقطه ايران لنگر مي‌گيرد در شمالي‌ترين نقطه ايران يك كشاورز ديگر زانوي غم بغل مي‌كند.

گلابي‌هاي چيني درشت ترند. جذاب ترند، زردترند  و حتي لفافه دارند، اما خوب كه دقت كني چيزي كه در اين ميوه‌هاي مردمان خاور دور ديده نمي‌شود طعم است و مزه. اين روزها راه به راه مي‌توانيد در گوشه گوشه شهر از اين ميوه‌هاي بزك شده و البته اجناس ديگر ساخته شده در چين ببينيد. همه چيز گويا در چين خلاصه مي‌شود. جا سويچي چيني، تابلو نقاشي چيني و اين روزها حتي خرمهره‌ها هم چيني شده‌اند

دزد مهربان ، سلام

دزدها وقتي مهربان مي‌شوند چه شكلي هستند؟ امروز مي‌دزدند و فردا با كمال احترام پس مي‌آورند يا پس مي‌آورندشان اما چرا هميشه دزدها مهربان نمي‌شوند؟ اين پرسشي است كه سال‌هاست در ذهنمان مانده و هنوز بي‌جواب. فقط قلاب علامت سوالش برايمان مانده است و بس.

به اين خاطره گوش كنيد. همين چند سال پيش بود كه فرشي نفيس را از موزه فرش به آن وسعت سرقت كردند و بعد كه موضوع رسانه‌اي شد، آقاي دزد آمده بود و فرش را زير بوته‌اي كنار موزه البته از ترس عذاب اخروي اش گذاشت و همه‌چيز به خير و خوشي تمام شد

سارق را اخراج کنید

خدا بيامرزد اين قديمي‌ها را كه گفته‌اند: اگر اشتباهي انجام دادي يك اشتباه است و بس، اما اگر براي آن اشتباه دليل آوردي دومين اشتباه را نيز مرتكب شده‌اي. عجب شيرين است اين جمله.  هنوز چندي نيست كه  سطوري نگاشته شده با اين مضمون: داستان ناتمام مردي از ديار يانگوم. داستان كه البته نبود،واقعيتي بود از سرقتي كه كاردار سوم سفارت كره جنوبي در بازديد از تخت جمشيد انجام داده بود و البته چندان هم منعكس نشده بود.  آقاي كاردار هوس كرده بود تا قسمتي از تخت جمشيد را دركالسكه كودكش پنهان كند كه نتوانست و نتوانست و البته نتوانست. در اين يادداشت از مسوولان سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري و البته وزارت امور خارجه به صراحت خواسته شده بود كه سرنوشت اين اتفاق را مشخص كنند تا با شفاف نمايي جاي هرگونه شك و شبهه‌اي در مورد سرقت آثار تاريخي توسط ديپلمات‌هاي خارجي از بين برود.

چه‌گوارا چرا اشتباهي رفت به نياوران

 

جوانك شلوار جين به پا دارد و البته روي تي‌شرت آستين كوتاهش چشمان «چه‌گوارا» است كه زل مي‌زند در حدقه چشمانت. دانشجوي معماري است و آخرين بار كه موزه رفته 13 ساله بوده است.

با هيجان برگرفته از نوستالوژي حاد!  مي‌گويد دهه فجر بوده و يكبار به موزه سعدآباد رفته كه بسيار هم به او خوش گذشته است. تاكيد مي‌كند موزه سعدآباد تهران جاي خوبي است كه او را با تاريخ كهن ايران آشنا كرده است. مي‌گويد كه هر بار كه از پيچ نياوران! رد مي‌شود ياد خاطره كودكي‌اش مي‌افتد كه از اين موزه بازديد كرده است.