آمديم تشريف نداشتيد. نیایید نیستیم

 قديم‌تر‌ها در روزهاي ابتدايي نوروز كه هنوز لباس‌هاي صندوقچه‌اي آدم‌هاي نوروزي بوي آهار مي‌داد و جيب‌ها پر بود از نقل و بادام‌هاي شورزده ، بقچه قندی های  مادربزرگ‌ها، مداد‌ها نقش اساسي در روابط نوروزانه آدم‌هاي ايراني ايفا مي‌كرد.اين جمله را مطمئنا بسياري بر خاطر دارند؛ آمديم تشريف نداشتيد.

سمينار اتيكت براي آدم‌هاي با اتيكت

 

 

1 - امروز؛ چهارشنبه 21 اسفندماه؛ مكان: يك آژانس مسافرتي.

اولي: تور كيش داريد؟ دومي: يك ميليون و دويست و خورده‌اي هزار تومان. خورده‌اش را بعد از عقد قرارداد مي‌گويم.

اولي: اصفهان، چي هتل خوب سراغ داريد؟ دومي: خوب كه فقط يه تخته اونم با چشم‌انداز بهشت رضوان.
اولي: تور شيراز چطور؟ دومي: اصلا حرفش را هم نزن. اگر خواستيد بعد از عيد آن هم با.... (اين 3 نقطه را هر چه كه دلتان خواست معني كنيد.)

2- چند روز پيشتر؛ مثلا 17 اسفندماه؛ مكان: اتاق معاون گردشگري سازمان ميراث فرهنگي.

اولي: با آن‌كه 60 درصد هزينه تورها به مكان اقامت برمي‌گردد، پس چرا در ايام نوروز قيمت تورها به 4 يا 5 برابر حد خود مي‌رسد؟

دومي: باور بفرماييد در نوروز امسال قيمت هتل‌ها و شركت‌هاي خدماتي گردشگري يك ريال هم افزايش نمي‌يابد. اگر جايي افزايش داد ، پلاكارد مي‌زنيم بر سر آژانس و هتل تا همه بفهمند كه افزايش قيمت سفر و گردشگري در ايام نوروز اصلا بي معناست..... كي گفته اصلا؟

اولي: من نبودم.

3-  ديروز؛ سه‌شنبه 20 اسفندماه: مكان تهران، مركز مطالعات و بهره‌وري منابع انساني وزارت صنايع

اولي: سمينار اتيكت (رفتار اجتماعي)، و كارگاه آموزشي دكوراسيون داخلي با حضور معاون گردشگري سازمان ميراث فرهنگي روز گذشته در تهران برگزار شد. راستي به نظر شما مسوولان گردشگري ايران عجب آدم‌هاي با اتيكتي هستند كه حتي به فكر دكوراسيون داخلي خانه‌ها در نوروز امسال و احيانا نوروز سال آينده هستند.

دومي: شما انگار انسان بي‌اتيكتي هستي كه در اين موقع سال در مورد سفر نوروزي حرف مي‌زني. وگرنه معلوم است كه هر كسي چه وظيفه‌اي دارد.

 هنرهاي تجسمي‌همه چيز دارد غير از منتقد

نقد و نقادي در حوزه هنرهاي تجسمي‌ امروز ايران زنده نيست؛ اما نفس مي‌كشد. كوتاه كوتاه نفس مي‌كشد و اين يعني همان اتفاقي كه در حاشيه جشنواره تجسمي‌فجر بايد به آن خوب توجه شود.اين‌كه نمايشگاهي برپا شود و عده‌ايآثاري را به نمايش بگذارند و عده‌اي فرصت نيابند آخر ماجرا نيست. از قديم گفته‌اند كه شروع يك كار مهم است اما نه به اندازه تداوم آن. شايد قبل از برگزاري نخستين جشنواره تجسمي ‌فجر همه اذهان به اين سمت كشيده مي‌شد كه راستي چرا هنرمنداني كه سال‌هاست براي اين آب و خاك هنر آفريني كرده‌اند نزديك به 3 دهه بايد از داشتن يك جشنواره و رويداد ملي محروم باشند؟

هنر براي هنر قشنگ نيست

اتفاقي كه  قرار است در گرداگرد موزه هنرهاي معاصر تهران رخ دهد مي‌تواند آغازي بر يك فصل جديد در هنرهاي تجسمي ايران باشد. اتفاقي كه مي‌تواند با جهت‌گيري صحيح و البته اجراي صحيح‌تر فصل آشتي مردم با هنر نقاشي نام گيرد. سال‌هاست كه هنر در نگارخانه‌ها و موزه‌هاي هنري محبوس شده‌اند. اصلا‌ اين را مي‌توان از ميزان آشنايي و ارتباط مردم با هنر نقاشي در جامعه امروز ايران سراغ گرفت.چه قدر از مردم ايران ترجيح مي‌دهند كه روي ديوار خانه‌اشان يك اثر هنري با اصالت منظور ارژينال است   باشد و از سوي ديگر چند درصد از هنرمندان نقاش كشورمان به هنر نقاشي به عنوان يك حرفه مي‌نگرند و البته در آمد دارند از نقاشي كردنشان.