تاريخ تنها شرح حال پادشاهان نيست. حتي شرح حال مردم عادي هم نيست كه اگر چنين مي‌شد، نه تاريخي مي‌ماند نه تاريخداني مي‌نوشت و نه هيچ‌كس به گذشته خودش افتخار مي‌كرد يا حتي همه‌اش را لاك فراموشي مي‌كشيد. دقيقا مثل  چهار ضلع مربعي مي‌ماند كه رابطه حاكمان، مردم و تاريخ و ضلعي ديگر كه مستور مانده است را تشكيل مي‌دهد. 
نگارش تاريخ بدون حضور مردم معنا ندارد، همان‌طور كه خواندنش بدون توجه به ظلم، جور و يا حتي درايت پادشاهان وقت بي‌معناست.

امروز به همراه ساتیار  به نمایشگاه نقاشی های خانم « یوروم» همسر کره ای افشین قطبی سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس رفتم.« یوروم»  در نگاه اول یک شرقی به تمام معناست..یک کره ای محجوب که حتی وقتی از او تعریف هم می کنی گونه هایش گل می اندازد....

 ضرورت تغيير عادت خاكسپاري مردگان

شايد اگر مردمان تمدن عيلام كمي عادات خود را تغيير مي دانند تا اشيا گرانقيمت مرده بخت برگشته خويش   را به همراه جنازه او دفن نمي كردند شايد اكنون گورهاي اين مردمان تمدن ساز ، گور به گور نشده ، جولانگاه  هيچ سارق ميراث فرهنگي نمي شد...

ثبت و ضبط شخصيت‌هاي فرهنگي و هنري ايران قديم از سوي كشورهاي ديگر، اين روزها ديگر اتفاق تازه‌اي نيست؛ رويدادي از پيش انديشيده شده است كه كم كم براي كشورهاي همسايه‌مان تبديل به يك عادت مي‌شود.

عبدالقادر مراغي از همين آدم‌هاست؛ يكي از بزرگترين دانشمندان و موسيقيدانان ايراني كه قرن هفتم هجري در مراغه فعلي به دنيا آمد و چندي ديگر بر اثر طاعون در بغداد درگذشت.

آنها ميراث فرهنگي را گاز مي‌گيرند

سال گذشته در همين روزها زني فرانسوي به خاطر بوسه زدن روي يك نقاشي نفيس كه در موزه‌اي در اين كشور به نمايش درآمده بود به زندان محكوم شد. ماجرا از آن قرار بود كه اين زن به گفته خودش آنچنان واله و شيداي اين اثر هنري شده بود كه به عقيده خودش اين كار وي كه مواد آرايشي روي لبش روي اين تابلو بماند بر اهميت اين تابلو افزوده است.
اين زن نمي‌دانست كه او از بيماري مهلكي (البته نه براي خودش بلكه براي آثار تاريخي و هنري)‌ رنج مي‌برد كه نامش ونداليسم است.

جرم و قانون..

تا به حال هيچ به اين موضوع فكر كرديد كه چرا بر اساس آمار بيشتر مجرماني كه در تهران دستگير مي شوند،  جوانان شهرستاني هستند كه به اميد كار به تهران آمده اند و در مقابل نيز بر اساس آماري ديگر بيشتر اعضاي نيروي انتظامي براي مقابله با اشرار نيز در تهران نيز از كساني تشكيل شده است كه آنها نيز تهراني نيستند و در روزگاري براي كار به تهران آمده اند و در اينجا ماندگارشده اند و البته اينبار مجري قانون.

خط نامريي جرم و قانون در تهران شايد به خط مرزي شهرمان برمي گردد